कथं स भगवान् रामो भ्रात्न् वा स्वयमात्मनः ।
तस्मिन् वा तेऽन्ववर्तन्त प्रजाः पौराश्च ईश्वरे ॥२४॥
śrī-rājovāca
kathaḿ sa bhagavān rāmo
bhrātṝn vā svayam ātmanaḥ
tasmin vā te 'nvavartanta
prajāḥ paurāś ca īśvare
Å›rÄ«-rÄjÄ uvÄca — MahÄrÄja ParÄ«ká¹£it se otázal; katham — jak; saḥ — On, Pán; bhagavÄn — NejvyÅ¡Å¡Ã Osobnost BožstvÃ; rÄmaḥ — Pán RÄmacandra; bhrÄtá¹n — k bratrům (Laká¹£maṇovi, Bharatovi a Åšatrughnovi); vÄ â€” nebo; svayam — osobnÄ›; Ätmanaḥ — expanze Jeho osoby; tasmin — k Pánu; vÄ â€” nebo; te — oni (vÅ¡ichni obyvatelé a bratÅ™i); anvavartanta — chovali se; prajÄḥ — vÅ¡ichni obyvatelé; paurÄḥ — obÄané; ca — a; Ä«Å›vare — k NejvyÅ¡Å¡Ãmu Pánu.
