विभीषणः ससुग्रीवः श्वेतच्छत्रं मरुत्सुतः ॥४२॥
धनुर्निषङ्गान्छत्रुघ्नः सीता तीर्थकमण्डलुम् ।
अबिभ्रदङ्गदः खड्गं हैमं चर्मर्क्षराण् नृप ॥४३॥
pāduke bharato 'gṛhṇāc
cāmara-vyajanottame
vibhīṣaṇaḥ sasugrīvaḥ
śveta-cchatraḿ marut-sutaḥ
dhanur-niṣańgāñ chatrughnaḥ
sītā tīrtha-kamaṇḍalum
abibhrad ańgadaḥ khaḍgaḿ
haimaḿ carmarkṣa-rāṇ nṛpa
pÄduke — dva dÅ™evÄ›né sandály; bharataḥ — Pán Bharata; agá¹›hṇÄt — nesl; cÄmara — ovÃvadlo; vyajana — vÄ›jÃÅ™; uttame — velice honosný; vibhÄ«á¹£aṇaḥ — RÄvaṇův bratr; sa-sugrÄ«vaḥ — se SugrÄ«vou; Å›veta-chatram — bÃlý sluneÄnÃk; marut-sutaḥ — HanumÄn, syn boha vÄ›tru; dhanuḥ — luk; niá¹£aá¹…gÄn — se dvÄ›ma toulci; Å›atrughnaḥ — jeden z bratrů Pána RÄmacandry; sÄ«tÄ â€” matka SÄ«tÄ; tÄ«rtha-kamaṇá¸alum — nádobu s vodou ze svatých mÃst; abibhrat — nesl; aá¹…gadaḥ — opiÄà velitel jménem Aá¹…gada; khaá¸gam — meÄ; haimam — ze zlata; carma — Å¡tÃt; á¹›ká¹£a-rÄṠ— král Ṛkṣů, JÄmbavÄn; ná¹›pa — ó králi.
