यदा न शासितुं कल्पो भृशमासीत्सुदुर्मनाः ॥४२॥
taḿ vicakṣya khalaḿ putraḿ
śāsanair vividhair nṛpaḥ
yadā na śāsituḿ kalpo
bhṛśam āsīt sudurmanāḥ
tam — jeho; vicaká¹£ya — pozoroval; khalam — krutého; putram — syna; Å›Äsanaiḥ — tresty; vividhaiḥ — různými; ná¹›paḥ — král; yadÄ â€” když; na — ne; Å›Äsitum — ovládnout; kalpaḥ — dokázal; bhṛśam — velice; ÄsÄ«t — stal se; su-durmanÄḥ — zarmoucený.
