tam — jeho, Kaṁsu; khaḍga — s mečem; pāṇim — v ruce; vicarantam — pohybujícího se; āśu — rychle; śyenam — sokol; yathā — jako; dakṣiṇa-savyam — doprava a doleva; ambare — po obloze; samagrahīt — chytil; durviṣaha — neodolatelná; ugra — a hrozivá; tejāḥ — jehož síla; yathā — jako; uragam — hada; tārkṣya-sutaḥ — syn Tārkṣyi, Garuḍa; prasahya — silou.

Kamsa se s mečem v ruce rychle pohyboval ze strany na stranu jako sokol na obloze, ale Pán Krsna, jehož hrozivá síla je neodolatelná, démona ráznĕ chytil, jako by syn Tarksyi lapil hada.