विश्वामित्रस्य चैवासन्पुत्रा एकशतं नृप ।
मध्यमस्तु मधुच्छन्दा मधुच्छन्दस एव ते ॥२९॥

вивмитрасйа чаивсан
путр эка-ата нпа
мадхйамас ту мадхуччханд
мадхуччхандаса эва те

вивмитрасйа — у Вишвамитры; ча — также; эва — на самом деле; сан — было; путр — сыновей; эка-атам — сто один; нпа — о царь Парикшит; мадхйама — средний; ту — же; мадхуччханд — известный как Мадхуччханда; мадхуччхандаса — Мадхуччханды; эва — поистине; те — они.


Текст

О царь Парикшит, у Вишвамитры был сто один сын, среднего из которых звали Мадхуччхандой. По его имени всех прочих сыновей Вишвамитры стали называть Мадхуччхандами.

Комментарий

В пояснении к этому стиху Шрила Вишванатха Чакраварти Тхакур цитирует следующее утверждение Вед: тасйа ха вивмитрасйаика-ата путр су пачад эва джййсо мадхуччхандаса пачад канӣйса. «У Вишвамитры было сто один сын. Пятьдесят из них были старше Мадхуччханды, а пятьдесят — младше».