विष्णवे क्ष्मां प्रदास्यन्तमुशना असुरेश्वरम् ।
जानंश्चिकीर्षितं विष्णोः शिष्यं प्राह विदां वरः ॥२९॥

вишаве кшм прадсйантам
уан асуреварам
джна чикӣршита вишо
ишйа прха вид вара

вишаве — Господу Вишну (Ваманадеве); кшмм — землю; прадсйантам — тому, кто готов был отдать; уан — Шукрачарья; асура-ӣварам — царю демонов (Махарадже Бали); джнан — знающий; чикӣршитам — замысел; вишо — Господа Вишну; ишйам — ученику; прха — сказал; видм вара — лучший из тех, кто все знает.


Текст

Шукрачарья, самый образованный из людей, разгадал намерение Господа Вишну и потому тотчас обратился к своему ученику, готовому все отдать Ваманадеве.

Комментарий