लाल्यमानं जनैरेवं ध्रुवं सभ्रातरं नृपः ।
आरोप्य करिणीं हृष्टः स्तूयमानोऽविशत्पुरम् ॥५३॥

ллйамна джанаир эва
дхрува сабхртара нпа
ропйа кариӣ хша
стӯйамно ’виат пурам

ллйамнам — прославляемого; джанаи — людьми; эвам — так; дхрувам — Дхруву Махараджу; са-бхртарам — вместе с братом; нпа — царь; ропйа — усадив; кариӣм — на слониху; хша — обрадованный; стӯйамна — восславленный; авиат — возвратился; пурам — в свою столицу.


Текст

Мудрец Майтрея продолжал: Дорогой Видура, царь, которому славословия в адрес сына доставили большое удовольствие, усадил Дхруву Махараджу вместе с его братом на спину слонихи, и процессия двинулась обратно в столицу, жители которой на все лады прославляли царя.

Комментарий