gomatīḿ gaṇḍakīḿ snātvā
vipāśāḿ śoṇa āplutaḥ
gayāḿ gatvā pitṝn iṣṭvā
gańgā-sāgara-sańgame
upaspṛśya mahendrādrau
rāmaḿ dṛṣṭvābhivādya ca
sapta-godāvarīḿ veṇāḿ
pampāḿ bhīmarathīḿ tataḥ
skandaḿ dṛṣṭvā yayau rāmaḥ
śrī-śailaḿ giriśālayam
draviḍeṣu mahā-puṇyaḿ
dṛṣṭvādriḿ veńkaṭaḿ prabhuḥ
kāma-koṣṇīḿ purīḿ kāñcīḿ
kāverīḿ ca sarid-varām
śrī-rangākhyaḿ mahā-puṇyaḿ
yatra sannihito hariḥ
ṛṣabhādriḿ hareḥ kṣetraḿ
dakṣiṇāḿ mathurāḿ tathā
sāmudraḿ setum agamat
mahā-pātaka-nāśanam
gomatīm — at the Gomatī River; gaṇḍakīm — the Gaṇḍakī River; snātvā — bathing; vipāśām — at the Vipāśā River; śoṇe — in the Śoṇa River; āplutaḥ — having immersed Himself; gayām — to Gayā; gatvā — going; pitṝn — His forefathers; iṣṭvā — worshiping; gańgā — of the Ganges; sāgara — and the ocean; sańgame — at the confluence; upaspṛśya — touching water (bathing); mahā-indra-adrau — at the Mahendra Mountain; rāmam — Lord Paraśurāma; dṛṣṭvā — seeing; abhivādya — honoring; ca — and; sapta-godāvarīm — (going) to the convergence of the seven Godāvarīs; veṇām — the Veṇā River; pampām — the Pampā River; bhīmarathīm — and the Bhīmarathī River; tataḥ — then; skandam — Lord Skanda (Kārttikeya); dṛṣṭvā — seeing; yayau — went; rāmaḥ — Lord Balarāma; śrī-śailam — to Śrī-śaila; giri-śa — of Lord Śiva; ālayam — the residence; draviḍeṣu — in the southern provinces; mahā — most; puṇyam — pious; dṛṣṭvā — seeing; adrim — the hill; veńkaṭam — known as Veńkaṭa (the abode of Lord Bālajī); prabhuḥ — the Supreme Lord; kāma-koṣṇīm — to Kāmakoṣṇī; purīm kāñcīm — to Kāñcīpuram; kāverīm — to the Kāverī; ca — and; sarit — of rivers; varām — the greatest; śrī-rańga-ākhyam — known as Śrī-rańga; mahā-puṇyam — most pious place; yatra — where; sannihitaḥ — manifested; hariḥ — Lord Kṛṣṇa (in the form of Rańganātha); ṛṣabha-adrim — the Ṛṣabha Mountain; hareḥ — of Lord Viṣṇu; kṣetram — the place; dakṣiṇām mathurām — the southern Mathurā (Madurai, the abode of Goddess Mīnākṣī); tathā — also; sāmudram — on the ocean; setum — to the bridge (Setubandha); agamat — He went; mahā — the greatest; pātaka — sins; nāśanam — which destroys.
Обычно люди ходят в Гаю, чтобы совершить обряды по усопшим родственникам. Однако, как объясняет Шрила Вишванатха Чакраварти, хоть отец и дед Господа Баларамы были до сих пор живы, все же отец Господа наказал Ему, чтобы тот сходил в Гаю и совершил поклонение всем Своим умершим предкам. Ссылаясь на «Вайшнава-тошани», ачарья далее объясняет, что, хотя Господь Баларама и был совсем недалеко от Джаганнатха-Пури, Он не пошел туда, чтобы не попасть в неловкое положение, поклоняясь Самому Себе в числе главных Божеств этого храма — Шри Кришны, Балабхадры и Субхадры.