samīpe nīlādreś caṭaka-giri-rājasya kalanād
aye goṣṭhe govardhana-giri-patiṁ lokitum itaḥ
vrajann asmīty uktvā pramada iva dhāvann avadhṛto
gaṇaiḥ svair gaurāṅgo hṛdaya udayan māṁ madayati

samīpe - near;nīlādreḥ - Jagannātha Purī;caṭaka - named Caṭaka;giri-rājasya - the king of sand dunes;kalanāt - on account of seeing;aye - oh;goṣṭhe - to the place for pasturing cows;govardhana-giri-patim - Govardhana, the king of hills;lokitum - to see;itaḥ - from here;vrajan - going;asmi - I am;iti - thus;uktvā - saying;pramadaḥ - maddened;iva - as if;dhāvan - running;avadhṛtaḥ - being followed;gaṇaiḥ - by the devotees;svaiḥ - own;gaurāṅgaḥ - Lord Śrī Caitanya Mahāprabhu;hṛdaye - in the heart;udayan - awakening;mām - me;madayati - maddens.


Текст

«Недалеко от Джаганнатха-Пури есть большая песчаная дюна под названием Чатака-Парвата. Увидев ее, Шри Чайтанья Махапрабху воскликнул: „О! Я отправляюсь в царство Враджа, чтобы увидеть холм Говардхана!“ С этими словами Он, как безумный, помчался к этой дюне, и все вайшнавы побежали за Ним. Эта картина возникает в моем сердце, сводя меня с ума».

Комментарий

Это восьмой стих из «Гауранга-става-калпаврикши».