षष्ठं संवत्सरं तत्र चरित्वा रोहितः पुरीम् ।
उपव्रजन्नजीगर्तादक्रीणान्मध्यमं सुतम् ।
शुनःशेफं पशुं पित्रे प्रदाय समवन्दत ॥२०॥

ṣaṣṭhaḿ saḿvatsaraḿ tatra

caritvā rohitaḥ purīm

upavrajann ajīgartād

akrīṇān madhyamaḿ sutam

śunaḥśephaḿ paśuḿ pitre

pradāya samavandata

ṣaṣṭham — el sexto; saṁvatsaram — año; tatra — en el bosque; caritvā — vagar; rohitaḥ — el hijo de Hariścandra; purīm — en su capital; upavrajan — fue allí; ajīgartāt — de Ajīgarta; akrīṇāt — compró; madhyamam — el segundo; sutam — hijo; śunaḥśepham — cuyo nombre era Śunaḥśepha; paśum — para usar como animal de sacrificio; pitre — a su padre; pradāya — ofreciendo; samavandata — ofreció respetuosas reverencias.


Texto

Entonces, tras seis años de vagar por el bosque, Rohita regresó a la capital de su padre. Compró a Ajigarta su segundo hijo, Sunahsepha, y fue a ver a su padre, Hariscandra; tras ofrecerle respetuosas reverencias, le ofreció a Sunahsepha para que lo usase como animal en el sacrificio.

Significado

Parece ser que, en aquellos días, podían comprarse hombres para lo que fuese necesario. Hariscandra necesitaba una persona para utilizarla como animal de sacrificio en el yajña y, de ese modo, cumplir la promesa hecha a Varuna; para ello, su hijo compró un hombre puesto en venta por otro hombre. Los sacrificios humanos y el comercio de esclavos ya existían hace millones de años. En verdad, han existido desde tiempo inmemorial.