पुनर्जाता यजस्वेति स प्रत्याहाथ सोऽब्रवीत् ।
सान्नाहिको यदा राजन् राजन्योऽथ पशुः शुचिः ॥१४॥

punar jātā yajasveti

sa pratyāhātha so 'bravīt

sānnāhiko yadā rājan

rājanyo 'tha paśuḥ śuciḥ

punaḥ — de nuevo; jātāḥ — han salido; yajasva — ahora ofrece el sacrificio; iti — así; saḥ — él, Varuṇa; pratyāha — contestó; atha — a continuación; saḥ — él, Hariścandra; abravīt — dijo; sānnāhikaḥ — capaz de armarse con un escudo; yadā — cuando; rājan — ¡oh, rey Varuṇa!; rājanyaḥ — el kṣatriya; atha — entonces; paśuḥ — el animal de sacrificio; śuciḥ — queda purificado.


Texto

Cuando el niño tuvo completa de nuevo su dentadura, Varuna fue a ver a Hariscandra y le dijo: «Ya puedes celebrar el sacrificio». Pero Hariscandra le contestó: «¡Oh, rey!, el animal de sacrificio estará purificado cuando sea un ksatriya capaz de protegerse con un escudo en la lucha contra el enemigo».

Significado