मान्धातुः पुत्रप्रवरो योऽम्बरीषः प्रकीर्तितः ।
पितामहेन प्रवृतो यौवनाश्वस्तु तत्सुतः ।
हारीतस्तस्य पुत्रोऽभून्मान्धातृप्रवरा इमे ॥१॥
śrī-śuka uvāca
māndhātuḥ putra-pravaro
yo 'mbarīṣaḥ prakīrtitaḥ
pitāmahena pravṛto
yauvanāśvas tu tat-sutaḥ
hārītas tasya putro 'bhūn
māndhātṛ-pravarā ime
Å›rÄ«-Å›ukaḥ uvÄca — ÅšrÄ« Åšukadeva GosvÄmÄ« dijo; mÄndhÄtuḥ — de MÄndhÄtÄ; putra-pravaraḥ — el importante hijo; yaḥ — aquel que; ambarÄ«á¹£aḥ — con el nombre de AmbarÄ«á¹£a; prakÄ«rtitaḥ — conocido; pitÄmahena — por su abuelo YuvanÄÅ›va; pravá¹›taḥ — aceptado; yauvanÄÅ›vaḥ — llamado YauvanÄÅ›va; tu — y; tat-sutaḥ — el hijo de AmbarÄ«á¹£a; hÄrÄ«taḥ — llamado HÄritÄ; tasya — de YauvanÄÅ›va; putraḥ — el hijo; abhÅ«t — fueron; mÄndhÄtá¹› — en la dinastÃa de MÄndhÄtÄ; pravarÄḥ — muy importantes; ime — todos ellos.
