यः प्रियार्थमुतङ्कस्य धुन्धुनामासुरं बली ।
सुतानामेकविंशत्या सहस्रैरहनद् वृतः ॥२२॥

yaḥ priyārtham utańkasya

dhundhu-nāmāsuraḿ balī

sutānām eka-viḿśatyā

sahasrair ahanad vṛtaḥ

yaḥ — aquel que; priya-artham — para la satisfacción; utaṅkasya — del gran sabio Utaṅka; dhundhu-nāma — llamado Dhundhu; asuram — a un demonio; balī — muy poderoso (Kuvalayāśva); sutānām — de hijos; eka-viṁśatyā — por veintiún; sahasraiḥ — miles; ahanat — mató; vṛtaḥ — rodeado.


Texto

Para satisfacer al sabio Utaṅka, el muy poderoso Kuvalayasva mató al demonio Dhundhu. Para hacerlo, contó con la ayuda de sus veintiún mil hijos.

Significado