तमानर्चातिथिं भूपः प्रत्युत्थानासनार्हणैः ।
ययाचेऽभ्यवहाराय पादमूलमुपागतः ॥३६॥

tam ānarcātithiḿ bhūpaḥ

pratyutthānāsanārhaṇaiḥ

yayāce 'bhyavahārāya

pāda-mūlam upāgataḥ

tam — a él (a Durvāsā); ānarca — adoró; atithim — aunque no había sido invitado; bhūpaḥ — el rey (Ambarīṣa); pratyutthāna — poniéndose de pie; āsana — ofreciendo un asiento; arhaṇaiḥ — y con artículos de adoración; yayāce — rogó; abhyavahārāya — que comiese; pāda-mūlam — al nivel de sus pies; upāgataḥ — se postró.


Texto

El rey Ambarisa se levantó para recibir a Durvasa Muni, y le ofreció un asiento y artículos de adoración. A continuación, sentándose a sus pies, el rey rogó al gran sabio que comiese.

Significado