सुतो धर्मरथो यस्य जज्ञे चित्ररथोऽप्रजाः ।
रोमपाद इति ख्यातस्तस्मै दशरथः सखा ॥७॥
शान्तां स्वकन्यां प्रायच्छदृष्यशृङ्ग उवाह याम् ।
देवेऽवर्षति यं रामा आनिन्युर्हरिणीसुतम् ॥८॥
नाट्यसङ्गीतवादित्रैर्विभ्रमालिङ्गनार्हणैः ।
स तु राज्ञोऽनपत्यस्य निरूप्येष्टिं मरुत्वते ॥९॥
प्रजामदाद् दशरथो येन लेभेऽप्रजाः प्रजाः ।
चतुरङ्गो रोमपादात् पृथुलाक्षस्तु तत्सुतः ॥१०॥

suto dharmaratho yasya

jajñe citraratho 'prajāḥ

romapāda iti khyātas

tasmai daśarathaḥ sakhā

śāntāḿ sva-kanyāḿ prāyacchad

ṛṣyaśṛńga uvāha yām

deve 'varṣati yaḿ rāmā

āninyur hariṇī-sutam

nāṭya-sańgīta-vāditrair

vibhramālińganārhaṇaiḥ

sa tu rājño 'napatyasya

nirūpyeṣṭiḿ marutvate

prajām adād daśaratho

yena lebhe 'prajāḥ prajāḥ

caturańgo romapādāt

pṛthulākṣas tu tat-sutaḥ

sutaḥ — un hijo; dharmarathaḥ — Dharmaratha; yasya — de quien (de Diviratha); jajñe — nació; citrarathaḥ — Citraratha; aprajāḥ — sin ningún hijo; romapādaḥ — Romapāda; iti — así; khyātaḥ — famoso; tasmai — a él; daśarathaḥ — Daśaratha; sakhā — amigo; śāntām — a Śāntā; sva-kanyām — la propia hija de Daśaratha; prāyacchat — entregó; ṛṣyaśṛṅgaḥ — Ṛṣyaśṛṅga; uvāha — casó; yām — a ella (a Śāntā); deve — el semidiós encargado de la lluvia; avarṣati — no derramaba lluvia; yam — a quien (a Ṛṣyaśṛṅga); rāmāḥ — prostitutas; āninyuḥ — llevaron; hariṇī-sutam — ese Ṛṣyaśṛṅga, que era el hijo de un ciervo; nāṭya-saṅgīta-vāditraiḥ — con danzas, cantos y números musicales; vibhrama — confundiendo; āliṅgana — con abrazos; arhaṇaiḥ — con adoración; saḥ — él (Ṛṣyaśṛṅga); tu — en verdad; rājñaḥ — de Mahārāja Daśaratha; anapatyasya — que no tenía descendencia; nirūpya — después de establecer; iṣṭim — un sacrificio; marutvate — del semidiós Marutvān; prajām — descendencia; adāt — entregó; daśarathaḥ — Daśaratha; yena — por el cual (como resultado del yajña); lebhe — obtuvo; aprajāḥ — aunque no tenía hijos; prajāḥ — hijos; caturaṅgaḥ — Caturaṅga; romapādāt — de Citraratha; pṛthulākṣaḥ — Pṛthulākṣa; tu — en verdad; tat-sutaḥ — el hijo de Caturaṅga.


Texto

De Diviratha nació Dharmaratha, cuyo hijo fue Citraratha, famoso con el nombre de Romapada. Romapada, sin embargo, no tenía descendencia, de modo que su amigo Maharaja Dasaratha le entregó su propia hija, Santa. Romapada la aceptó como hija, y en su momento la casó con Ṛsyasrṅga. Ṛsyasrṅga fue el sacerdote elegido para celebrar un sacrificio cuando los semidioses de los planetas celestiales dejaron de enviar lluvias, y fue traído del bosque con la ayuda de prostitutas que le sedujeron con danzas, con representaciones teatrales acompañadas de música, con abrazos y con ofrendas de adoración. Después de su llegada, volvió a llover. Seguidamente, Ṛsyasrṅga celebró un sacrificio en beneficio de Maharaja Dasaratha, que no tenía descendencia. Como resultado, Maharaja Dasaratha tuvo hijos. De Romapada, por la misericordia de Ṛsyasrṅga, nació Caturaṅga, y de Caturaṅga, Prthulaksa.

Significado