आरब्धस्तस्य गान्धारस्तस्य धर्मस्ततो धृतः ।
धृतस्य दुर्मदस्तस्मात् प्रचेताः प्राचेतसः शतम् ॥१५॥

ārabdhas tasya gāndhāras

tasya dharmas tato dhṛtaḥ

dhṛtasya durmadas tasmāt

pracetāḥ prācetasaḥ śatam

ārabdhaḥ — Ārabdha (fue el hijo de Setu); tasya — de él (de Ārabdha); gāndhāraḥ — un hijo llamado Gāndhāra; tasya — de él (de Gāndhāra); dharmaḥ — un hijo llamado Dharma; tataḥ — de él (de Dharma); dhṛtaḥ — un hijo llamado Dhṛta; dhṛtasya — de Dhṛta; durmadaḥ — un hijo llamado Durmada; tasmāt — de él (de Durmada); pracetāḥ — un hijo llamado Pracetā; prācetasaḥ — de Pracetā; śatam — hubo cien hijos.


Texto

El hijo de Setu fue Ārabdha, el hijo de Ārabdha fue Gandhara, y el hijo de Gandhara fue Dharma. El hijo de Dharma fue Dhrta, el hijo de Dhrta fue Durmada, y el hijo de Durmada fue Praceta, que tuvo cien hijos.

Significado