devāpiḥ śāntanus tasya
bāhlīka iti cātmajāḥ
pitṛ-rājyaḿ parityajya
devāpis tu vanaḿ gataḥ
abhavac chāntanū rājā
prāń mahābhiṣa-saḿjñitaḥ
yaḿ yaḿ karābhyāḿ spṛśati
jīrṇaḿ yauvanam eti saḥ
devāpiḥ — Devāpi; śāntanuḥ — Śāntanu; tasya — de él (de Pratīpa); bāhlīkaḥ — Bāhlīka; iti — así; ca — también; ātma-jāḥ — los hijos; pitṛ-rājyam — la propiedad paterna, el reino; parityajya — rechazando; devāpiḥ — Devāpi, el mayor; tu — en verdad; vanam — al bosque; gataḥ — se marchó; abhavat — fue; śāntanuḥ — Śāntanu; rājā — el rey; prāk — antes; mahābhiṣa — Mahābhiṣa; saṁjñitaḥ — muy famoso; yam yam — todo el que; karābhyām — con sus manos; spṛśati — tocado; jīrṇam — por viejo que fuese; yauvanam — juventud; eti — obtenía; saḥ — él.