स ऋषिः प्रार्थितः पत्न्या श्वश्र्वा चापत्यकाम्यया ।
श्रपयित्वोभयैर्मन्त्रैश्चरुं स्नातुं गतो मुनिः ॥८॥

sa ṛṣiḥ prārthitaḥ patnyā

śvaśrvā cāpatya-kāmyayā

śrapayitvobhayair mantraiś

caruḿ snātuḿ gato muniḥ

saḥ — él (Ṛcīka); ṛṣiḥ — el gran santo; prārthitaḥ — ante el ruego; patnyā — de su esposa; śvaśrvā — de su suegra; ca — también; apatya-kāmyayā — que deseaban un hijo; śrapayitvā — después de cocinar; ubhayaiḥ — ambas; mantraiḥ — con el canto de determinados mantras; carum — una preparación para ofrecer en sacrificio; snātum — para bañarse; gataḥ — salió; muniḥ — el gran sabio.


Texto

La esposa y la suegra de Ṛcika Muni, deseando tener un hijo cada una, pidieron al muni que preparase una oblación. Ṛcika Muni preparó entonces una oblación para su esposa con un mantra brahmana, y otra para su suegra con un mantra ksatriya. Después de esto, salió a bañarse.

Significado