श्रीराजोवाच
किं तदंहो भगवतो राजन्यैरजितात्मभिः ।
कृतं येन कुलं नष्टं क्षत्रियाणामभीक्ष्णशः ॥१६॥

śrī-rājovāca

kiḿ tad aḿho bhagavato

rājanyair ajitātmabhiḥ

kṛtaḿ yena kulaḿ naṣṭaḿ

kṣatriyāṇām abhīkṣṇaśaḥ

śrī-rājā uvāca — Mahārāja Parīkṣit preguntó; kim — qué; tat aṁhaḥ — esa ofensa; bhagavataḥ — a la Suprema Personalidad de Dios; rājanyaiḥ — por la familia real; ajita-ātmabhiḥ — que no podían controlar sus sentidos y se degradaron por ello; kṛtam — que había sido hecha; yena — por la cual; kulam — la dinastía; naṣṭam — fue exterminada; kṣatriyāṇām — de la familia real; abhīkṣṇaśaḥ — una y otra vez.


Texto

El rey Pariksit preguntó a Sukadeva Gosvami: Sin poder controlar los sentidos, los ksatriyas cometieron una ofensa ante el Señor Parasurama, la encarnación de la Suprema Personalidad de Dios. ¿Cuál fue esa ofensa que llevó al Señor a exterminar las dinastías ksatriyas una y otra vez?

Significado