असुराणां सुधादानं सर्पाणामिव दुर्नयम् ।
मत्वा जातिनृशंसानां न तां व्यभजदच्युतः ॥१९॥

asurāṇāḿ sudhā-dānaḿ

sarpāṇām iva durnayam

matvā jāti-nṛśaḿsānāḿ

na tāḿ vyabhajad acyutaḥ

asurāṇām — de los demonios; sudhā-dānam — dar el néctar; sarpāṇām — de serpientes; iva — como; durnayam — cálculo erróneo; matvā — pensando así; jāti-nṛśaṁsānām — de aquellos que por naturaleza son muy envidiosos; na — no; tām — el néctar; vyabhajat — entregó la parte; acyutaḥ — la Suprema Personalidad de Dios, que nunca cae.


Texto

Los demonios son por naturaleza retorcidos como serpientes, de modo que no cabía pensar en darles una parte del néctar; hubiera sido tan peligroso como alimentar con leche a una serpiente. Teniendo eso en cuenta, la Suprema Personalidad de Dios, que nunca cae, no les dio parte alguna del néctar.

Significado

Sarpah krurah khalah krurah sarpat kruratarah khalah: «La serpiente es muy retorcida y envidiosa, y las personas demoníacas también lo son». Mantrausadhi-vasah sarpah khalah kena nivaryate: «A una serpiente se la puede llegar a dominar con mantras, hierbas y drogas, pero no hay forma posible de dominar a una persona envidiosa y retorcida». Conforme a esta lógica, la Suprema Personalidad de Dios no creyó oportuno repartir néctar entre los demonios.