पुंसः कृपयतो भद्रे सर्वात्मा प्रीयते हरिः ।
प्रीते हरौ भगवति प्रीयेऽहं सचराचरः ।
तस्मादिदं गरं भुञ्जे प्रजानां स्वस्तिरस्तु मे ॥४०॥

puḿsaḥ kṛpayato bhadre

sarvātmā prīyate hariḥ

prīte harau bhagavati

prīye 'haḿ sacarācaraḥ

tasmād idaḿ garaḿ bhuñje

prajānāḿ svastir astu me

puá¹saḥ — con una persona; ká¹›payataḥ — que actúa con benevolencia; bhadre — ¡oh, muy amable BhavÄnÄ«!; sarva-ÄtmÄ â€” la Superalma; prÄ«yate — Se complace; hariḥ — la Suprema Personalidad de Dios; prÄ«te — debido a Su placer; harau — el Señor Supremo, Hari; bhagavati — la Personalidad de Dios; prÄ«ye — también me complazco; aham — yo; sa-cara-acaraḥ — con todos los demás seres, móviles e inmóviles; tasmÄt — por lo tanto; idam — este; garam — veneno; bhuñje — deja que beba; prajÄnÄm — de las entidades vivientes; svastiḥ — bienestar; astu — sea; me — por mí.


Texto

Mi querida y amable esposa, Bhavani, cuando se actúa con benevolencia hacia los demás, la Suprema Personalidad de Dios, Hari, Se siente muy complacido. Y cuando el Señor está complacido, yo también lo estoy, y también todas las demás criaturas vivientes. Así pues, deja que beba ese veneno, pues de esa forma haré felices a todas las entidades vivientes.

Significado