यः स्वात्मनीदं निजमाययार्पितं
क्वचिद् विभातं क्व च तत् तिरोहितम् ।
अविद्धदृक् साक्ष्युभयं तदीक्षते
स आत्ममूलोऽवतु मां परात्परः ॥४॥

yaḥ svātmanīdaḿ nija-māyayārpitaḿ

kvacid vibhātaḿ kva ca tat tirohitam

aviddha-dṛk sākṣy ubhayaḿ tad īkṣate

sa ātma-mūlo 'vatu māḿ parāt-paraḥ

yaḥ — la Suprema Personalidad de Dios, quien; sva-ātmani — en Él; idam — la manifestación cósmica; nija-māyayā — por Su propia potencia; arpitam — dotado; kvacit — a veces, al principio de un kalpa; vibhātam — se manifiesta; kva ca — a veces, en el momento de la aniquilación; tat — ésa (manifestación); tirohitam — no visible; aviddha-dṛk — Él lo ve todo (en todas esas circunstancias); sākṣī — el testigo; ubhayam — ambas (manifestación y aniquilación); tat īkṣate — lo ve todo, sin perder nada de vista; saḥ — esa Suprema Personalidad de Dios; ātma-mūlaḥ — autosuficiente, sin ninguna otra causa; avatu — por favor da protección; mām — a mí; parāt-paraḥ — Él es trascendental a lo trascendental, está por encima de toda realidad trascendental.


Texto

Con la expansión de Su propia energía, la Suprema Personalidad de Dios hace que la manifestación cósmica permanezca visible, y, a veces, nuevamente invisible. Él es tanto la causa como el resultado supremo, el observador y el testigo, en toda circunstancia. Así, Él es trascendental a todo. Que esa Suprema Personalidad de Dios me dé Su protección.

Significado

La Suprema Personalidad de Dios tiene infinidad de potencias (parasya saktir vividhaiva sruyate). Por lo tanto, en cuanto lo desea, emplea una de Sus potencias, y mediante esa expansión crea la manifestación cósmica. Después de la aniquilación, la manifestación cósmica reposa nuevamente en Él. No obstante, Él es, de modo infalible, el observador supremo. El Señor Supremo permanece inmutable en toda circunstancia. Es un simple testigo y Se mantiene completamente aparte de la creación y de la aniquilación.