taḿ vīkṣya pīḍitam ajaḥ sahasāvatīrya
sa-grāham āśu sarasaḥ kṛpayojjahāra
grāhād vipāṭita-mukhād ariṇā gajendraḿ
saḿpaśyatāḿ harir amūmucad ucchriyāṇām
tam — a él (a Gajendra); vīkṣya — al ver (en aquella condición); pīḍitam — que sufría mucho; ajaḥ — el innaciente, la Suprema Personalidad de Dios; sahasā — de repente; avatīrya — bajando (de la espalda de Garuḍa); sa-grāham — con el cocodrilo; āśu — inmediatamente; sarasaḥ — del agua; kṛpayā — por Su gran misericordia; ujjahāra — sacó; grāhāt — del cocodrilo; vipāṭita — separó; mukhāt — de la boca; ariṇā — con el disco; gajendram — a Gajendra; sampaśyatām — que estaban mirando; hariḥ — la Suprema Personalidad de Dios; amūm — a él (a Gajendra); ucat — salvó; ucchriyāṇām — en presencia de todos los semidioses.
Así terminan los significados de Bhaktivedanta del Capítulo Tercero del Canto Octavo del , titulado «Las oraciones de Gajendra».