तमूचुर्मुनयः प्रीता राजन् ध्यायस्व केशवम् ।
स वै नः सङ्कटादस्मादविता शं विधास्यति ॥४३॥

tam ūcur munayaḥ prītā

rājan dhyāyasva keśavam

sa vai naḥ sańkaṭād asmād

avitā śaḿ vidhāsyati

tam — al rey; ūcuḥ — dijeron; munayaḥ — todos los brāhmaṇas santos; prītāḥ — complacidos; rājan — ¡oh, rey!; dhyāyasva — medita; keśavam — en el Señor Supremo, Keśava; saḥ — Su Señoría; vai — en verdad; naḥ — a nosotros; saṅkaṭāt — del gran peligro; asmāt — que ahora es visible; avitā — salvará; śam — lo auspicioso; vidhāsyati — Él dispondrá.


Texto

Los brahmanas santos, complacidos con el rey, le dijeron: ¡Oh, rey!, por favor, medita en la Suprema Personalidad de Dios, Kesava. Él nos salvará de este peligro que nos amenaza y dispondrá lo necesario para nuestro bienestar.

Significado