श्रीभगवानुवाच
ब्रह्मन् यमनुगृह्णामि तद्विशो विधुनोम्यहम् ।
यन्मदः पुरुषः स्तब्धो लोकं मां चावमन्यते ॥२४॥

śrī-bhagavān uvāca

brahman yam anugṛhṇāmi

tad-viśo vidhunomy aham

yan-madaḥ puruṣaḥ stabdho

lokaḿ māḿ cāvamanyate

śrī-bhagavān uvāca — la Suprema Personalidad de Dios dijo; brahman — ¡oh, Señor Brahmā!; yam — a cualquiera que; anugṛhṇāmi — Yo muestro Mi misericordia; tat — su; viśaḥ — opulencia material o riquezas; vidhunomi — quito; aham — Yo; yat-madaḥ — con prestigio falso debido al dinero; puruṣaḥ — esa persona; stabdhaḥ — que no razona; lokam — de los tres mundos; mām ca — de Mí también; avamanyate — se burla.


Texto

La Suprema Personalidad de Dios dijo: Mi querido Señor Brahma, en contacto con la opulencia material, la persona necia deja de razonar y se vuelve loca, de modo que no respeta a nadie en los tres mundos y llega incluso a desafiar Mi autoridad. Cuando quiero favorecer especialmente a una persona así, lo primero que hago es quitarle todo lo que posee.

Significado

Una civilización que se ha vuelto atea debido al progreso y a la opulencia materiales es de lo más peligroso. El materialista que goza de mucha opulencia se vuelve tan orgulloso que no tiene consideración por nadie y se niega incluso a aceptar la autoridad de la Suprema Personalidad de Dios. Ciertamente, el resultado de esa mentalidad es muy peligroso. A veces, para mostrar Su favor especial, el Señor recurre a alguien como Bali Maharaja y le priva de todas sus posesiones, para que sirva de ejemplo.