श्रीशुक उवाच
इति ब्रुवाणो भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ।
सर्वतश्चारयंश्चक्षुर्भव आस्ते सहोमया ॥१७॥

śrī-śuka uvāca

iti bruvāṇo bhagavāḿs

tatraivāntaradhīyata

sarvataś cārayaḿś cakṣur

bhava āste sahomayā

śrī-śukaḥ uvāca — Śrī Śukadeva Gosvāmī dijo; iti — así; bruvāṇaḥ — mientras hablaba; bhagavān — el Señor Viṣṇu, la Suprema Personalidad de Dios; tatra — allí; eva — inmediatamente; antaradhīyata — desapareció de la vista del Señor Śiva y sus acompañantes; sarvataḥ — por todas partes; cārayan — moviendo; cakṣuḥ — los ojos; bhavaḥ — el Señor Śiva; āste — permaneció; saha-umayā — con su esposa, Umā.


Texto

Sukadeva Gosvami continuó: Inmediatamente después de decir estas palabras, la Suprema Personalidad de Dios, Visnu, desapareció. El Señor Siva permaneció allí en compañía de Uma, buscándole con la mirada por los alrededores.

Significado