न तस्य हि त्वचमपि वज्र ऊर्जितो
बिभेद यः सुरपतिनौजसेरितः ।
तदद्भुतं परमतिवीर्यवृत्रभित्
तिरस्कृतो नमुचिशिरोधरत्वचा ॥३२॥

na tasya hi tvacam api vajra ūrjito

bibheda yaḥ sura-patinaujaseritaḥ

tad adbhutaḿ param ativīrya-vṛtra-bhit

tiraskṛto namuci-śirodhara-tvacā

na — no; tasya — de él (de Namuci); hi — en verdad; tvacam api — ni la piel; vajraḥ — el rayo; ūrjitaḥ — muy poderoso; bibheda — pudo herir; yaḥ — el arma que; sura-patinā — por el rey de los semidioses; ojasā — con muchísima fuerza; īritaḥ — había sido arrojada; tat — por lo tanto; adbhutam param — era extraordinariamente maravilloso; ativīrya-vṛtra-bhit — tan poderoso que pudo atravesar el cuerpo del muy poderoso Vṛtrāsura; tiraskṛtaḥ — (ahora en el futuro) que había sido repelido; namuci-śirodhara-tvacā — por la piel del cuello de Namuci.


Texto

Aunque Indra lo había arrojado con muchísima fuerza, el rayo ni siquiera arañó la piel de Namuci. Es muy asombroso que el célebre rayo que había atravesado el cuerpo de Vrtrasura no lograse hacer la más leve herida en la piel del cuello de Namuci.

Significado