tataḥ kāvyādibhiḥ sārdhaḿ
munibhiḥ kamalāsanaḥ
daityānāḿ dānavānāḿ ca
prahrādam akarot patim
tataḥ — a continuación; kāvya-ādibhiḥ — con Śukrācārya y otros; sārdham — y con; munibhiḥ — grandes personas santas; kamala-āsanaḥ — el Señor Brahmā; daityānām — de todos los demonios; dānavānām — de todos los gigantes; ca — y; prahrādam — a Prahlāda Mahārāja; akarot — hizo; patim — señor o rey.
Por la gracia del Señor Nrsimhadeva, Prahlada Maharaja se convirtió en un rey todavía más poderoso que su padre, Hiranyakasipu. El Señor Brahma procedió a su coronación en presencia de otros semidioses y personas santas.