bhavanti puruṣā loke
mad-bhaktās tvām anuvratāḥ
bhavān me khalu bhaktānāḿ
sarveṣāḿ pratirūpa-dhṛk
bhavanti — se vuelven; puruṣāḥ — personas; loke — en este mundo; mat- bhaktāḥ — Mis devotos puros; tvām — a ti; anuvratāḥ — siguiendo tus pasos; bhavān — tú; me — Míos; khalu — en verdad; bhaktānām — de todos los devotos; sarveṣām — con distintas melosidades; pratirūpa-dhṛk — el ejemplo concreto.
En relación con esto, Srila Madhvacarya cita un verso del Skanda Purana:
rte tu tattvikan devan
naradadims tathaiva ca
prahradad uttamah ko nu
visnu-bhaktau jagat-traye
Hay muchísimos devotos de la Suprema Personalidad de Dios, a quienes en el Srimad-Bhagavatam (6.3.20) se enumera de la siguiente manera:
svayambhur naradah sambhuh
kumarah kapilo manuh
prahlado janako bhismo
balir vaiyasakir vayam
De los doce devotos que son autoridades, entre quienes se cuenta al Señor Brahma, Narada, el Señor Siva, Kapila, Manu, etc., se considera que el modelo ideal es Prahlada Maharaja.