भवन्ति पुरुषा लोके मद्भक्तास्त्वामनुव्रताः ।
भवान्मे खलु भक्तानां सर्वेषां प्रतिरूपधृक् ॥२१॥

bhavanti puruṣā loke

mad-bhaktās tvām anuvratāḥ

bhavān me khalu bhaktānāḿ

sarveṣāḿ pratirūpa-dhṛk

bhavanti — se vuelven; puruṣāḥ — personas; loke — en este mundo; mat- bhaktāḥ — Mis devotos puros; tvām — a ti; anuvratāḥ — siguiendo tus pasos; bhavān — tú; me — Míos; khalu — en verdad; bhaktānām — de todos los devotos; sarveṣām — con distintas melosidades; pratirūpa-dhṛk — el ejemplo concreto.


Texto

Aquellos que sigan tu ejemplo, de modo natural se volverán Mis devotos puros. Tú eres el mejor ejemplo de devoto, y todos deben seguir tus pasos.

Significado

En relación con esto, Srila Madhvacarya cita un verso del Skanda Purana:

rte tu tattvikan devan
naradadims tathaiva ca
prahradad uttamah ko nu
visnu-bhaktau jagat-traye

Hay muchísimos devotos de la Suprema Personalidad de Dios, a quienes en el Srimad-Bhagavatam (6.3.20) se enumera de la siguiente manera:

svayambhur naradah sambhuh
kumarah kapilo manuh
prahlado janako bhismo
balir vaiyasakir vayam

De los doce devotos que son autoridades, entre quienes se cuenta al Señor Brahma, Narada, el Señor Siva, Kapila, Manu, etc., se considera que el modelo ideal es Prahlada Maharaja.