tatrāpi ha vā ātmano mṛgatva-kāraṇaḿ bhagavad-ārādhana-samīhānubhāvenānusmṛtya bhṛśam anutapyamāna āha
tatra api — en aquella vida; ha vā — en verdad; ātmanaḥ — de él mismo; mṛgatva- kāraṇam — la causa de aceptar un cuerpo de ciervo; bhagavat-ārādhana-samīhā — de pasadas actividades de servicio devocional; anubhāvena — como consecuencia; anusmṛtya — recordar; bhṛśam — siempre; anutapya-mānaḥ — arrepentido; āha — decía.
Ésta es una concesión especial para el devoto, quien, aunque haya recibido un cuerpo no humano, por la gracia de la Suprema Personalidad de Dios sigue avanzando en el servicio devocional, ya sea gracias al recuerdo de su vida anterior o por causas naturales. A un hombre corriente no le es fácil recordar las actividades de su vida anterior, pero Bharata Maharaja, debido a sus grandes sacrificios y a que se había ocupado en servicio devocional, podía recordarlas.