ऋषिरुवाच
सत्यमुक्तं किन्त्विह वा एके न मनसोऽद्धा विश्रम्भमनवस्थानस्य
शठकिरात इव सङ्गच्छन्ते ॥२॥

ṛṣir uvāca

satyam uktaḿ kintv iha vā eke na manaso 'ddhā viśrambham anavasthānasya śaṭha-kirāta iva sańgacchante

ṛṣiḥ uvāca — Śukadeva Gosvāmī dijo; satyam — lo correcto; uktam — has dicho; kintu — pero; iha — en el mundo material; vā — o; eke — algún; na — no; manasaḥ — de la mente; addhā — directamente; viśrambham — fiel; anavasthānasya — que es inestable; śaṭha — muy astuto; kirātaḥ — un cazador; iva — como; saṅgacchante — se vuelve.


Texto

Srila Sukadeva Gosvami contestó: Mi querido rey, estás en lo cierto. Sin embargo, del mismo modo que un cazador astuto nunca confía en los animales que ha capturado, pues podrían escapársele, las personas avanzadas en la vida espiritual no confían en la mente. En efecto, siempre están vigilantes, atentos a la actividad de la mente.

Significado

En la Bhagavad-gita (18.5), el Señor Krsna dice:

yajña-dana-tapah-karma
na tyajyam karyam eva tat
yajño danam tapas caiva
pavanani manisinam

«Los actos de sacrificio, caridad y penitencia no deben abandonarse, sino que deben llevarse a cabo. En verdad, el sacrificio, la caridad y la penitencia purifican incluso a las grandes almas».

Ni siquiera quien haya renunciado al mundo por entrar en la orden de sannyasa debe renunciar al canto del maha-mantra Hare Krsna. Renunciación no significa que hay que renunciar al saṅkirtana-yajña. De igual manera, tampoco se debe renunciar a la caridad ni a la tapasya. El sistema de yoga para el control de la mente y los sentidos debe seguirse estrictamente. El Señor Ṛsabhadeva mostró cómo se pueden realizar formas rigurosas de tapasya, sentando así el ejemplo para todos los demás.