सा मां स्मृतिर्मृगदेहेऽपि वीर
कृष्णार्चनप्रभवा नो जहाति ।
अथो अहं जनसङ्गादसङ्गो
विशङ्कमानोऽविवृतश्चरामि ॥१५॥

sā māḿ smṛtir mṛga-dehe 'pi vīra

kṛṣṇārcana-prabhavā no jahāti

atho ahaḿ jana-sańgād asańgo

viśańkamāno 'vivṛtaś carāmi

sā — ese; mām — yo; smṛtiḥ — recuerdo de las actividades de mi vida anterior; mṛga-dehe — en un cuerpo de ciervo; api — aunque; vīra — ¡oh, gran héroe!; kṛṣṇa- arcana-prabhavā — que apareció debido a la influencia del servicio sincero a Kṛṣṇa; no jahāti — no abandoné; atho — por ello; aham — yo; jana-saṅgāt — de la relación con hombres comunes; asaṅgaḥ — completamente desapegado; viśaṅkamānaḥ — temeroso; avivṛtaḥ — inadvertido para los demás; carāmi — voy de un lugar a otro.


Texto

Mi querido y heróico rey, por haber servido sinceramente al Señor en mi vida anterior, en aquel cuerpo de ciervo podía recordar todo lo que me había ocurrido. Sigo siendo consciente de aquella caída, y por ello siempre me mantengo apartado de los hombres comunes. Temeroso de la mala compañía de los materialistas, vago solo por el mundo, inadvertido para todos.

Significado

En la Bhagavad-gita se dice: svalpam apy asya dharmasya (Bg. 2.40). Pasar de la vida humana a la vida animal es, ciertamente, una gran caída, pero, en el caso de Bharata Maharaja o de cualquier devoto, el servicio devocional ofrecido al Señor nunca es en vano. Como se afirma en la Bhagavad- gita (8.6): yam yam vapi smaran bhavam tyajaty ante kalevaram. Por ley de la naturaleza, en el momento de morir la mente está absorta en una determinada forma de pensar, que puede llevarnos a una vida animal; el devoto, sin embargo, nunca sale perdiendo. Bharata Maharaja no olvido su posición a pesar de haber recibido un cuerpo de ciervo. Debido a ello, en aquel cuerpo siempre procuró tener bien presente la causa de su caída. Como resultado, le fue dada la oportunidad de nacer en una familia de brahmanas muy puros. De modo que su servicio al Señor nunca fue en vano.