को वा अमुष्याङ्घ्रिसरोजरेणुं
विस्मर्तुमीशीत पुमान्विजिघ्रन् ।
यो विस्फुरद्भ्रूविटपेन भूमे
र्भारं कृतान्तेन तिरश्चकार ॥१८॥

ko vā amuṣyāńghri-saroja-reṇuḿ

vismartum īśīta pumān vijighran

yo visphurad-bhrū-viṭapena bhūmer

bhāraḿ kṛtāntena tiraścakāra

kaḥ — quién más; — o bien; amuá¹£ya - del Señor, aá¹…ghri — pies; saroja-reṇum — polvo del loto; vismartum — de olvidar; īśīta — podrá; pumÄn — persona; vijighran — oliendo; yaḥ — aquel que; visphurat — expandiendo; bhrÅ«-viá¹­apena — mediante las cejas similares a hojas; bhÅ«meḥ — de la Tierra; bhÄram — carga; ká¹›ta-antena — mediante golpes mortales; tiraÅ›cakÄra — ejecutó.


Texto

¿Quién podría olvidar jamás haber olido siquiera una vez el polvo de Sus pies de loto? Simplemente con expandir Sus cejas similares a hojas, Krsna ha dado el golpe mortal a aquellos que eran una carga para la Tierra.

Significado

A Sri Krsna no puede tomársele por uno de los seres humanos, aun a pesar de que hiciera el papel de un hijo obediente. Sus acciones eran tan extraordinarias, que, con simplemente levantar Sus cejas, podía asestarles golpes mortales a aquellos que eran una carga para la Tierra.