matta-dvirepha-vanamālikayā nivītau
vinyastayāsita-catuṣṭaya-bāhu-madhye
vaktraḿ bhruvā kuṭilayā sphuṭa-nirgamābhyāḿ
raktekṣaṇena ca manāg rabhasaḿ dadhānau
matta — intoxicadas; dvi-repha — abejas; vana-mālikayā — con un collar de frescas flores; nivītau — colgando del cuello; vinyastayā — rodeando; asita — azules; catuṣṭaya — cuatro; bāhu — brazos; madhye — entre; vaktram — rostro; bhruvā — con sus cejas; kuṭilayā — arqueadas; sphuṭa — bufido; nirgamābhyām — respiración; rakta — enrojecidos; īkṣaṇena — con ojos; ca — y; manāk — algo; rabhasam — inquietos; dadhānau — miraron a.
Los collares de flores que llevaban atraían enjambres de abejas, porque eran collares de flores frescas. En el mundo Vaikuntha todo es fresco, nuevo y trascendental. Los habitantes de Vaikuntha tienen cuerpos de color azulado y cuatro brazos, como Narayana.