pūjayitvābhibhāṣyainaḿ
kathayitvā priyāḥ kathāḥ
vijñatākhila-citta jñaḥ
smayamāna uvāca ha
nanu dāna-pate nyastas
tvayy āste śatadhanvanā
syamantako maniḥ śrīmān
viditaḥ pūrvam eva naḥ
pujayitva -- honoring; abhibhashya -- greeting; enam -- him (Akrura); kathayitva -- discussing; priyah -- pleasant; kathah -- topics; vijnata -- fully aware; akhila -- of everything; citta -- (Akrura's) heart; jnah -- knowing; smayamanah -- smiling; uvaca ha -- He said; nanu -- surely; dana -- of charity; pate -- O master; nyastah -- kept; tvayi -- in your care; aste -- is present; satadhanvana -- by Satadhanva; syamantakah manih -- the Syamantaka jewel; sri-man -- opulent; viditah -- known; purvam -- beforehand; eva -- indeed; nah -- by Us.
Lord Krishna's treatment of Akrura here confirms that he is actually a great devotee of the Lord.