rāma-lakṣmaṇa — kṛṣṇa-rāmera aḿśa-viśeṣa
avatāra-kāle dońhe dońhāte praveśa
rÄma-lakį¹£maį¹a ā RÄmacandra y Lakį¹£maį¹a; kį¹į¹£į¹a-rÄmera aį¹Åa-viÅeį¹£a ā expansiones especĆficas de ÅrÄ« Kį¹į¹£į¹a y ÅrÄ« BalarÄma; avatÄra-kÄle ā en el momento de la encarnación; doį¹ he ā ambos (RÄma y Lakį¹£maį¹a); doį¹ hÄte praveÅa ā entraron en Ellos (Kį¹į¹£į¹a y BalarÄma).
SIGNIFICADO: Citando el Visnu-dharmottara, el Laghu-bhagavatamrta explica que Rama es una encarnación de Vasudeva, Laksmana es una encarnación de SaṠkarsana, Bharata es una encarnación de Pradyumna, y Satrughna es una encarnación de Aniruddha. El Padma Purana declara que Ramacandra es Narayana, y Laksmana, Bharata y Satrughna son respectivamente Sesa, Cakra y SaṠkha (la concha que sostiene Narayana en la mano). En la Rama-gita del Skanda Purana se describe a Laksmana, Bharata y Satrughna como los tres ayudantes del Señor Rama.