अननà¥à¤¤à¤µà¤¿à¤œà¤¯à¤‚ राजा कà¥à¤¨à¥à¤¤à¥€à¤ªà¥à¤¤à¥à¤°à¥‹ यà¥à¤§à¤¿à¤·à¥à¤ à¤¿à¤°à¤ƒ ।
नकà¥à¤²à¤ƒ सहदेवशà¥à¤š सà¥à¤˜à¥‹à¤·à¤®à¤£à¤¿à¤ªà¥à¤·à¥à¤ªà¤•ौ ॥१६॥
काशà¥à¤¯à¤¶à¥à¤š परमेषà¥à¤µà¤¾à¤¸à¤ƒ शिखणà¥à¤¡à¥€ च महारथः ।
धृषà¥à¤Ÿà¤¦à¥à¤¯à¥à¤®à¥à¤¨à¥‹ विराटशà¥à¤š सातà¥à¤¯à¤•िशà¥à¤šà¤¾à¤ªà¤°à¤¾à¤œà¤¿à¤¤à¤ƒ ॥१७॥
दà¥à¤°à¥à¤ªà¤¦à¥‹ दà¥à¤°à¥Œà¤ªà¤¦à¥‡à¤¯à¤¾à¤¶à¥à¤š सरà¥à¤µà¤¶à¤ƒ पृथिवीपते ।
सौभदà¥à¤°à¤¶à¥à¤š महाबाहà¥à¤ƒ शङà¥à¤–ानà¥à¤¦à¤§à¥à¤®à¥à¤ƒ पृथकà¥à¤ªà¥ƒà¤¥à¤•ॠ॥१८॥

anantavijayaḿ rājā

kuntī-putro yudhiṣṭhiraḥ

nakulaḥ sahadevaś ca

sughoṣa-maṇipuṣpakau

kāśyaś ca parameṣv-āsaḥ

śikhaṇḍī ca mahā-rathaḥ

dhṛṣṭadyumno virāṭaś ca

sātyakiś cāparājitaḥ

drupado draupadeyāś ca

sarvaśaḥ pṛthivī-pate

saubhadraś ca mahā-bāhuḥ

śańkhān dadhmuḥ pṛthak pṛthak

ananta-vijayam — la caracola llamada Anantavijaya; rÄjÄ â€” el Rey; kuntÄ«-putraḥ — el hijo de KuntÄ«; yudhiṣṭhiraḥ — Yudhiṣṭhira; nakulaḥ — Nakula; sahadevaḥ — Sahadeva; ca — y; sughoá¹£a-maṇipuá¹£pakau — las caracolas llamadas Sughoá¹£a y Maṇipuá¹£paka; kÄá¹£yaḥ — el rey de KÄśī (VÄrÄṇasÄ«); ca — y; parama-iá¹£u-Äsaḥ — el gran arquero; Å›ikhaṇdÄ« — Åšikhaṇá¸Ä«; ca — también; mahÄ-rataḥ — aquel que puede enfrentarse por sí solo con miles de guerreros; dhṛṣṭadyumnaḥ — Dhṛṣṭadyumna (el hijo del rey Drupada); virÄá¹­aḥ — VirÄá¹­a (el príncipe que les brindó refugio a los PÄṇá¸ava mientras estaban ocultos); ca — también; sÄtyakiḥ — SÄtyaki (YuyudhÄna, el auriga del Señor Kṛṣṇa); ca — y; aparÄjitaḥ — que nunca habían sido vencidos; drupadaḥ — Drupada, el rey de PÄñcÄla; draupadeyÄḥ — los hijos de DraupadÄ«; ca — también; sarvaÅ›aḥ — todos; pá¹›thivÄ«-pate — ¡oh, Rey!; saubhadraḥ — Abhimanyu, el hijo de SubhadrÄ; ca — también; mahÄ-bÄhuḥ — el de los poderosos brazos; Å›aá¹…khÄn — caracolas; dadhmuḥ — hicieron sonar; pá¹›thak pá¹›thak — cada uno por separado.


Texto

El rey Yudhisthira, el hijo de Kunti, hizo sonar su caracola, la Anantavijaya, y Nakula y Sahadeva hicieron sonar la Sughosa y la Manipuspaka. Ese gran arquero, el rey de Kasi, el gran guerrero Sikhandi, Dhrstadyumna, Virata, el inconquistable Satyaki, Drupada, los hijos de Draupadi, y otros, ¡oh, Rey!, tales como el hijo de Subhadra, el de los poderosos brazos, hicieron sonar sus respectivas caracolas.

Significado

Sañjaya le informó al rey Dhrtarastra con mucho tacto, que su imprudente política de engañar a los hijos de Pandu y tratar de poner en el trono del reino a sus propios hijos, no era muy loable. Los signos ya indicaban claramente que toda la dinastía Kuru sería aniquilada en esa gran batalla. Desde el patriarca Bhisma hasta los nietos, tales como Abhimanyu y otros— incluyendo a reyes de muchos Estados del mundo—, todos estaban allí presentes, y todos estaban condenados. Toda la catástrofe se debía al rey Dhrtarastra, porque él fomentó la política seguida por sus hijos.