श्रीनारद उवाच
एवं वृतः शतधृतिर्हिरण्यकशिपोरथ ।
प्रादात्तत्तपसा प्रीतो वरांस्तस्य सुदुर्लभान् ॥१॥

Å›rÄ«-nÄrada uvÄca
evaṠvṛtaḥ śata-dhṛtir
hiraṇyakaśipor atha
prÄdÄt tat-tapasÄ prÄ«to
varÄá¹s tasya sudurlabhÄn

 Å›rÄ«-nÄradaḥ uvÄca - ÅšrÄ« NÄrada Muni said; evam - thus; vá¹›taḥ - solicited; Å›ata-dhá¹›tiḥ - Lord BrahmÄ; hiraṇyakaÅ›ipoḥ - of HiraṇyakaÅ›ipu; atha - then; prÄdÄt - delivered; tat - his; tapasÄ - by the difficult austerities; prÄ«taḥ - being pleased; varÄn - benedictions; tasya - unto HiraṇyakaÅ›ipu; su-durlabhÄn - very rarely obtained.


Text

NÄrada Muni continued: Lord BrahmÄ was very much satisfied by HiraṇyakaÅ›ipu’s austerities, which were difficult to perform. Therefore, when solicited for benedictions, he indeed granted them, although they were rarely to be achieved.

Purport