श्रीशुक उवाच
एवमाश्वासितो राजा चित्रकेतुर्द्विजोक्तिभिः ।
विमृज्य पाणिना वक्त्रमाधिम्लानमभाषत ॥९॥

Å›rÄ«-Å›uka uvÄca
evam ÄÅ›vÄsito rÄjÄ
citraketur dvijoktibhiḥ
vimá¹›jya pÄṇinÄ vaktram
Ädhi-mlÄnam abhÄá¹£ata

 Å›rÄ«-Å›ukaḥ uvÄca - ÅšrÄ« Åšukadeva GosvÄmÄ« said; evam - thus; ÄÅ›vÄsitaḥ - being enlightened or given hope; rÄjÄ - the King; citraketuḥ - Citraketu; dvija-uktibhiḥ - by the instructions of the great brÄhmaṇas (NÄrada and Aá¹…girÄ á¹šá¹£i); vimá¹›jya - wiping off; pÄṇinÄ - by the hand; vaktram - his face; Ädhi-mlÄnam - shriveled due to lamentation; abhÄá¹£ata - spoke intelligently.


Text

ÅšrÄ« Åšukadeva GosvÄmÄ« continued: Thus enlightened by the instructions of NÄrada and Aá¹…girÄ, King Citraketu became hopeful with knowledge. Wiping his shriveled face with his hand, the King began to speak.

Purport