श्रीशुक उवाच
एवमाश्वासितो राजा चित्रकेतुर्द्विजोक्तिभिः ।
विमृज्य पाणिना वक्त्रमाधिम्लानमभाषत ॥९॥

śrī-śuka uvāca
evam āśvāsito rājā
citraketur dvijoktibhiḥ
vimṛjya pāṇinā vaktram
ādhi-mlānam abhāṣata

 śrī-śukaḥ uvāca - Śrī Śukadeva Gosvāmī said; evam - thus; āśvāsitaḥ - being enlightened or given hope; rājā - the King; citraketuḥ - Citraketu; dvija-uktibhiḥ - by the instructions of the great brāhmaṇas (Nārada and Aṅgirā Ṛṣi); vimṛjya - wiping off; pāṇinā - by the hand; vaktram - his face; ādhi-mlānam - shriveled due to lamentation; abhāṣata - spoke intelligently.


Text

Śrī Śukadeva Gosvāmī continued: Thus enlightened by the instructions of Nārada and Aṅgirā, King Citraketu became hopeful with knowledge. Wiping his shriveled face with his hand, the King began to speak.

Purport