श्रीशुक उवाच
एकदा तु महानद्यां कृताभिषेकनैयमिकावश्यको ब्रह्माक्षरमभिगृणानो
मुहूर्तत्रयमुदकान्त उपविवेश ॥१॥

Å›rÄ«-Å›uka uvÄca
ekadÄ tu mahÄ-nadyÄá¹ ká¹›tÄbhiá¹£eka-naiyamikÄvaÅ›yako brahmÄká¹£aram abhigṛṇÄno muhÅ«rta-trayam udakÄnta upaviveÅ›a

 Å›rÄ«-Å›ukaḥ uvÄca - ÅšrÄ« Åšukadeva GosvÄmÄ« said; ekadÄ - once upon a time; tu - but; mahÄ-nadyÄm - in the great river known as Gaṇá¸akÄ«; ká¹›ta-abhiá¹£eka-naiyamika-avaÅ›yakaḥ - having taken a bath after finishing the daily external duties such as passing stool and urine and brushing the teeth; brahma-aká¹£aram - the praṇava-mantra (oá¹); abhigṛṇÄnaḥ - chanting; muhÅ«rta-trayam - for three minutes; udaka-ante - on the bank of the river; upaviveÅ›a - he sat down.


Text

ÅšrÄ« Åšukadeva GosvÄmÄ« continued: My dear King, one day, after finishing his morning duties — evacuating, urinating and bathing — MahÄrÄja Bharata sat down on the bank of the river Gaṇá¸akÄ« for a few minutes and began chanting his mantra, beginning with oá¹kÄra.

Purport