एवं वैन्यसुतः प्रोक्तस्त्वरमाणं विहायसा ।
अन्वद्रवदभिक्रुद्धो रावणं गृध्रराडिव ॥१६॥

evaṠvainya-sutaḥ proktas
tvaramÄṇaá¹ vihÄyasÄ
anvadravad abhikruddho
rÄvaṇaá¹ gá¹›dhra-rÄḠiva

 evam - thus; vainya-sutaḥ - the son of King Pá¹›thu; proktaḥ - being ordered; tvaramÄṇam - Indra, who was moving hastily; vihÄyasÄ - in the sky; anvadravat - began to chase; abhikruddhaḥ - being very angry; rÄvaṇam - RÄvaṇa; gá¹›dhra-rÄá¹­ - the king of vultures; iva - like.


Text

Being thus informed, the grandson of King Vena immediately began to follow Indra, who was fleeing through the sky in great haste. He was very angry with him, and he chased him just as the king of the vultures chased RÄvaṇa.

Purport