नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वां प्रव्यथितान्तरात्मा
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥२४॥

nabhaḥ-spṛśaḿ dīptam aneka-varṇaḿ

vyāttānanaḿ dīpta-viśāla-netram

dṛṣṭvā hi tvāḿ pravyathitāntar-ātmā

dhṛtiḿ na vindāmi śamaḿ ca viṣṇo

nabhaḥ-spṛśam — den Himmel berührend; dīptam — leuchtend; aneka — viele; varṇam — Farben; vyātta — offene; ānanam — Münder; dīpta — leuchtende; viśāla — sehr große; netram — Augen; dṛṣṭvā — sehend; hi — gewiß; tvām — Du; pravyathita — verwirrt; antaḥ — innen; ātmā — Seele; dhṛtim — Standhaftigkeit; na — nicht; vindāmi — ich habe; śamam — Gleichmut; ca — auch; viṣṇo — o Śrī Viṣṇu.


Text

O alldurchdringender Visnu, der Anblick Deiner vielen gleißenden Farben, die den Himmel berühren, Deiner aufgerissenen Münder und Deiner großen, glühenden Augen läßt meinen Geist vor Furcht erschaudern. Ich kann meine Standhaftigkeit und meinen Gleichmut nicht mehr bewahren.

Purport